Jeśli u Twojego psa wystąpią objawy babeszjozy, konieczne może być zabranie zwierzęcia do lekarza weterynarii w celu postawienia właściwej diagnozy. Objawy babeszjozy mogą wahać się od łagodnych do ciężkich i zależą od stopnia zaawansowania choroby. W tym artykule przedstawiono objawy, możliwości leczenia i metody zapobiegania. Aby pomóc Ci w rozpoznaniu objawów babeszjozy u psów, czytaj dalej.

Babeszjoza u psów

Objawy babeszjozy u psów mogą być różne. Jeśli podejrzewasz, że Twój pies może mieć tę chorobę, powinieneś umówić się na wizytę u lekarza weterynarii. Lekarz weterynarii będzie w stanie zdiagnozować chorobę na podstawie prostego rozmazu krwi i innych testów diagnostycznych, w tym testu immunofluorescencji pośredniej (IIF) i łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR). Organizmy Babesia można wykryć za pomocą prostego rozmazu krwi, jak również za pomocą testów serologicznych. Inne testy mogą obejmować test ELISA i barwienie przeciwciałami fluorescencyjnymi. Ten ostatni służy do wykrywania przeciwciał Babesia, które mogą być obecne we krwi psa.

Objawy babeszjozy u psów są podobne do objawów choroby u ludzi, takiej jak malaria. Babeszjoza jest wywoływana przez pierwotniaka, który żyje wewnątrz czerwonych krwinek i odżywia się nimi. Pierwotniaki rozmnażają się wewnątrz komórki, rosnąc na tyle duże, że są w stanie otworzyć komórkę. Uwolnienie większej liczby pierwotniaków do krwiobiegu powoduje wysoką gorączkę i szereg innych objawów.

Leczenie

Początkowe objawy babeszjozy u psa to zazwyczaj łagodna lub umiarkowana niedokrwistość hemolityczna i choroba kliniczna, z gorączką, brakiem łaknienia i depresją. U psa może również wystąpić bladość skóry oraz biegunka i zaparcia. W rzadkich przypadkach u psa może wystąpić splenomegalia. Ponadto, objawy babeszjozy u psa mogą być trudne do wykrycia, o ile choroba nie jest zaawansowana.

W przeciwieństwie do ludzi, psy mogą zarazić się babeszjozą przez kleszcze. Należy unikać miejsc zarażonych, a kontakt między psami powinien być ograniczony. Objawy kliniczne babeszjozy u psa można rozpoznać na podstawie badania PCR lub oznaczenia bakterii wewnątrzerytrocytarnych (IED) w wybarwionym rozmazie krwi. W przypadku ciężkiego przebiegu choroby może być konieczna transfuzja krwi. W większości przypadków objawy babeszjozy u psa ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Choroba może utrzymywać się nawet przez dziesięć dni.

Przeczytaj:  Co robić gdy kot gryzie właściciela

Profilaktyka

Najważniejszą rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę podczas leczenia babeszjozy u psa jest zapobieganie. Kleszcze są nosicielami choroby i mogą przenosić babeszjozę do 48 godzin. Dlatego też, zapobieganie polega na regularnym sprawdzaniu psa pod kątem obecności kleszczy i ich usuwaniu. Należy sprawdzać psa po spacerach po długiej trawie i terenach zalesionych, aby uniknąć ukąszeń kleszczy. Jeśli Twój pies jest chory na babeszjozę, natychmiast po zaobserwowaniu objawów zgłoś się do lekarza weterynarii.

Objawy babeszjozy obejmują obrzęk węzłów chłonnych, bladość błon śluzowych, powiększenie śledziony i niską liczbę płytek krwi. Badania krwi mogą wykazać niską liczbę płytek krwi i bilirubinurię. Zwykły rozmaz krwi może ujawnić obecność organizmów babeszjozy. Inne testy diagnostyczne obejmują testy ELISA, PCR i barwienie przeciwciałami fluorescencyjnymi.
Diagnostyka

Objawy babeszjozy u psów mogą być różne, od łagodnych do ciężkich, ale najlepszym sposobem na ustalenie przyczyny jest zwrócenie się o pomoc do lekarza weterynarii. U psów leczenie dzieli się na trzy części: usuwanie pasożytów, leczenie wspomagające i transfuzje krwi. Pierwsza część, usuwanie pasożytów, polega na zastosowaniu kombinacji antybiotyków. Druga część, leczenie podtrzymujące, obejmuje leczenie zaburzeń metabolicznych i powikłań.

Do najczęstszych objawów babeszjozy należą: umiarkowana lub ciężka niedokrwistość hemolityczna, bladość błon śluzowych, powiększenie śledziony, niska liczba płytek krwi i brak łaknienia. Pies może również mieć gorączkę, bladość skóry i obniżoną czynność śledziony. Chociaż babeszjoza może powodować wiele objawów klinicznych, rzadko występuje u zdrowych, dorosłych psów z nieuszkodzoną śledzioną.

 

Podobne: